Vindt u dat ook?

Ieder jaar vieren we een aantal feest- of herdenkingdagen die voor iedereen gelden als een soort nationale feestdagen, dagen waarop we allemaal vrij zin: Kerstmis, Pasen, Hemelvaartsdag, Pinksteren, enz. Het zijn oorspronkelijk – en eigenlijk nog steeds – christelijke feestdagen. Geënt op het Bijbelverhaal over het leven van Jezus van Nazareth is die christelijke oorsprong niet exclusief meer voor christelijke landen, het Europese model heeft zich over de hele wereld verspreid. Daarnaast kent ieder land zijn eigen feestdagen zoals de verjaardag van het staathoofd – al of niet de werkelijke verjaardag van bij voorbeeld de vorst, of een vastgestelde fictieve dag waarop het staatshoofd wordt gefêteerd. Voor Nederland is dat uiteraard koningsdag.

Maar daarmee zijn we er nog niet. Op Prinsjesdag, de derde dinsdag in september vieren we de parlementaire democratie met de opening van een nieuw parlementair jaar, een dag eigenlijk alleen in Den Haag echt wordt gevierd. Nog steeds zijn alle schoolkinderen die dag vrij.

We houden onze geschiedenis levend door ingrijpende gebeurtenissen te herdenken. Dit jaar is het 100 jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog werd afgesloten met het Verdrag van Versailles. En 75 jaar geleden op 6 juni 1944 landden de geallieerde strijdkrachten in Normandie waarmee de bevrijding van de Noordelijke landen al België en West-Nederland in zicht kwam. Voorwaar een dag om jaarlijks aandacht aan te schenken. Ik herinner m nog dat het die dag en dagen erna onrustig was in Den Haag. Natuurlijk had ik geen benul van wat er gaande was maar zoveel mensen op straat die met elkaar stonden te praten… Gelukkig wisten we niet dat er nog die vreselijke Hongerwinter stond aan te komen.

Als privépersoon heeft ieder van ons in ons leven ook momenten gekend die de moeite van het onthouden en herdenken waard zijn. Neem je geboortedag en die van je ouders en eventuele kinderen en kleinkinderen. En de sterfdagen van degenen die je lief waren. Je eventuele huwelijksdag. Weet u die data nog? Herdenken we die of zijn we ze bewust of onbewust aan het vergeten? Eerlijk is eerlijk, nu we oud zijn hebben we niet meer zoveel zin in “toestanden”. Ik betrap mezelf erop dat ik niet meer zo nodig jarig hoef te zijn. Die dag valt bovendien altijd in de zomervakantie. Toch doe ik het weer ieder jaar. Het is een van de weinige gelegenheden dat ik mijn kinderen bij elkaar zie. Ik weet ondertussen dat ik achteraf altijd blij ben dat ik toch mijn geboorte heb herdacht oftewel heb gefeest. Ik hoop dat nog een paar jaartjes vol te houden. U ook?

Wat vindt u?

Aletta.