Vindt u dat ook?
Sinds de vader van mijn kinderen na dertig jaar het pand verliet en jongste zoon de wijde wereld introk woon ik alleen en dat bevalt prima. Ik heb een plezierig netwerk, zoals men tegenwoordig de kring van familie, vrienden en kennissen om je heen noemt. Natuurlijk kwam het af en toe met iemand tot iets meer dan vriendschap maar samenwonen was er niet bij.
Gelukkig is het tegenwoordig mogelijk om als alleenstaande, vrijgezel, single of hoe je het ook wilt noemen een “eigen voordeur” te hebben. Ik herinner me nog goed uit de tijd toen ik nog werkte in Den Haag de horrorverhalen van collega’s die van elders kwamen over hun huurkamerellende. Destijds had je een woonvergunning nodig, zelfs als kamerbewoner. Die kreeg je alleen als je aantoonbaar economisch gebonden was aan de stad. En een zelfstandige woning zat er niet in tenzij je een paar kinderen had.
En hoe is het nu?


Het aantal alleenstaanden neemt toe, lees ik in de krant. Het percentage alleenstaanden is vooral hoog onder jongeren en ouderen. Ouderen blijven zo lang mogelijk zelfstandig wonen, ook als zij hun partner hebben verloren. Vaak in hun oude, te groot geworden, gezinswoning. Dat komt mede doordat er voor ouderen die (nog) geen of weinig zorg nodig hebben nauwelijks adequate woonruimte beschikbaar is sinds het verzorgingshuis als woonvorm is afgeschaft. Het landelijk beleid volgt maar al te graag de trend dat ouderen zelfstandig willen blijven wonen. Hebben ze daar geen omkijken naar, wordt gedacht.
En als je nu als zelfstandige alleenwonende oudere wat krakkemikkig wordt? Als je de boodschappeneigenlijk niet meer kunt doen of niet meer kunt koken? Als de hulp van je netwerk onvoldoende is? Je kunt wel van alles laten bezorgen of laten doen, maar dan moet je zowat iedere minuut van je dag organiseren en op den duur red je dat niet meer, dat kost veel te veel energie. Zijn er garanties dat je dan meer hulp krijgt of in een verzorgende omgeving kunt komen wonen? Ik ben dat nergens tegengekomen. Wel lees ik dat er in de zorgsector gebrek is aan voldoende geschoold personeel. Dus blijven die mensen die vroeger naar het verzorginghuis verkasten nu in hun uppie in hun te grote gezinswoning of op hun appartement zitten, vereenzamen en worden verwaarloosd. Kijk, het opheffen van verzorgingshuizen is een ding, maar er moet wel veilige woonruimte voor hoogbejaarden in de plaats komen. Logisch toch! Dat moet dan wel te organiseren zijn.
Straks zijn er verkiezingen voor Provinciale Staten. Die hebben weliswaar niet het laatste woord over woningbouwprogramma’s van gemeenten maar wel iets te zeggen over ruimtelijke ordening. Zaak dus de programma’s goed te bekijken en kritisch te stemmen.
Enne…schrijf u vooral tijdig in als woningzoekende als u het straks wat gemakkelijker wilt hebben. U bent niet verplicht een aanbod zomaar aan te nemen als het u niet aanstaat. En u maakt wel meer kans op een geschikte woning.
Wat vindt u?
Aletta