Vindt u dat ook?

December- wintermaand. De maand van de huiselijke familiefeesten: Sinterklaas, Kerstmis, de jaarwisseling, afgesloten met Nieuwjaarsdag. Sinds mensenheugenis of langer vieren we elk van die dagen op een heel specifieke manier. Sinterklaas is het kinderfeest bij uitstek. Mijn broertje en ik waren nog vrij jong toen mijn broodnuchtere moeder ons vertelde dat het niet Sinterklaas was die de cadeautjes bracht maar dat zij die zelf kocht. Zij vond het voor-de-gek-houderij om de kinderen in Sinterklaas te laten geloven. Mijn broertje was diep teleurgesteld, hij huilde erom, het sprookje was uit.

Met Kerstmis gaan we nog steeds naar de nachtmis. Die was vroeger echt in de nacht. Ik herinner mij een kerst, in het begin van de oorlog. De bezetter had voor deze nacht de avondklok opgeheven, normaal gesproken mocht je na tien uur – later na acht uur – niet meer op straat. We werden om een uur of drie uit ons bed opgetrommeld en liepen tegen vier uur in de stikdonkere straten naar de kerk voor de nachtmis om vier uur. Sensatie, sensatie! Waarna het feestelijke Kerstontbijt volgde. Wat niet meer aan extra’s inhield dan dat er kerstbrood bij was. Natuurlijk was er het kerststalletje, een kerstboom kwam het huis niet in, dat was heidens, vond mijn vader. Op Nieuwjaardag ging iedereen naar opa en oma, zalig Nieuwjaar wensen. Later, toen oma bij ons inwoonde, kwamen de ooms en tantes bij ons om hun moeder geluk te wensen. Mijn moeder was niet in haar beste humeur.

Uw herinneringen aan vroegere decembermaanden zullen niet heel veel anders zijn.

Hoe gaat het nu met de feestdagen?

In september verschijnt het Sinterklaassnoep al bij de supermarkten. Overigens nog steeds pepernoten en marsepein. De uitbundige straatversiering vanaf zo half december kenden wij ook niet. Kerstmis wordt door veel mensen ervaren als het commerciële hoogte- of dieptepunt van het jaar. En van vuurwerk had vroeger nog niemand gehoord.

Maar de grootste veranderingen in de manier waarop wij de decemberfeesten vieren hangt samen met onze leeftijd. Wij geven en krijgen niet meer die uitbundige Sinterklaassurprises nu wij ouder zijn – althans zo gaat het bij mij. Sinds de kinderen de deur uit zijn staat die sinterklaasavond een beetje op een zacht pitje, zogezegd. De nachtmis is veranderd in een vroege ochtendmis; maar gaan we met Kerstmis nog naar die mis of naar een andere viering? Een van mijn kinderen was doodsbang van het vuurwerk op oudejaarsavond, we gingen dus al nooit massaal naar het vuurwerk kijken. Ik vind het prachtig maar dan wel op een veilige afstand.

Komen uw kinderen u op Nieuwjaarsdag een gelukkig of zalig Nieuwjaar wensen, zoals vroeger gebruikelijk? Die van mij komen echt niet daarvoor uit Haarlem, Rotterdam of Twello naar Groningen; ze hebben zelf ook hun kinderen of gaan met vakantie. En zo hoort het ook. Mijn traditionele plumpudding met kerst – overblijfsel uit mijn tijd in Engeland - hoeft niet meer; eigenlijk wel jammer. Wat wel is gebleven is het kerststalletje.

Ik wens u een zalig, gelukkig en gezegend kerstfeest en een voorspoedig Nieuwjaar.

Wat vindt u?

Aletta

Vindt u dat ook?

Prinsjesdag. Hebt u ook naar de buis gekeken, naar de Troonrede en de rijtoer door Den Haag? Vond u Den Haag ook zo mooi? Eigenlijk is het een heel bijzondere dag, die derde dinsdag in september. September is een maand waarin twee doordeweekse dagen een toegevoegde bijnaam hebben die niet verwijst naar een godsdienstige gebeurtenis zoals Kerstmis of Pasen. De derde dinsdag in september heet Prinsjesdag, de eerste heet Dolle Dinsdag. Op Prinsjesdag vieren we ieder jaar nog heel actief de opening van het nieuwe parlementaire jaar. Dolle dinsdag is geschiedenis, geboren op de eerst dinsdag van september 1944.

 

Vindt u dat ook?
Een krantenbericht: een man van rond de dertig jaar is dood aangetroffen in zijn woning. Hij blijkt zo’n drie manden geleden overleden te zijn. Er is geen misdrijf in het spel, de politie gaat uit van zelfdoding. Niemand had hem gemist, niemand had iets ongewoons opgemerkt.
Vaak, te vaak komen we dit soort berichten tegen, over eenzame mensen die het niet meer zien zitten, zogezegd.
Eenzaamheid komt voor onder alle lagen van de bevolking, vooral onder jongeren tot zo 35 jaar en onder 55-plussers, zo blijkt uit onderzoek.

Vindt u dat ook?
Het is al een poosje gangbaar beleid in Nederland: ouderen dienen zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. Een groot percentage ouderen wil dat zelf ook. Dat constateren de ouderenbonden, met instemming, zie onder anderen de Nieuwsbrief van september van de. PCOB . Iedereen tevreden dus? Nou, niet helemaal. Want het betekent niet dat ouderen tot hun laatste snik in hun uppie in de ondertussen te grote, onderhoudsintensieve en dus kostbare gezinswoning willen blijven zitten waar ze al dertig jaar of langer in wonen. Soms hoor ik ouderen zeggen: dan neem ik toch gewoon een douche beneden. Maar wonen in dat grote huis is een lust maar ook een last: je moet de zaak toch blijven onderhouden; is dat nou zo’n fijne oplossing? Dat blijft een belasting.