Vindt u dat ook?
Sinds de vader van mijn kinderen na dertig jaar het pand verliet en jongste zoon de wijde wereld introk woon ik alleen en dat bevalt prima. Ik heb een plezierig netwerk, zoals men tegenwoordig de kring van familie, vrienden en kennissen om je heen noemt. Natuurlijk kwam het af en toe met iemand tot iets meer dan vriendschap maar samenwonen was er niet bij.
Gelukkig is het tegenwoordig mogelijk om als alleenstaande, vrijgezel, single of hoe je het ook wilt noemen een “eigen voordeur” te hebben. Ik herinner me nog goed uit de tijd toen ik nog werkte in Den Haag de horrorverhalen van collega’s die van elders kwamen over hun huurkamerellende. Destijds had je een woonvergunning nodig, zelfs als kamerbewoner. Die kreeg je alleen als je aantoonbaar economisch gebonden was aan de stad. En een zelfstandige woning zat er niet in tenzij je een paar kinderen had.
En hoe is het nu?
Het aantal alleenstaanden neemt toe, lees ik in de krant. Het percentage alleenstaanden is vooral hoog onder jongeren en ouderen. Ouderen blijven zo lang mogelijk zelfstandig wonen, ook als zij hun partner hebben verloren. Vaak in hun oude, te groot geworden, gezinswoning. Dat komt mede doordat er voor ouderen die (nog) geen of weinig zorg nodig hebben nauwelijks adequate woonruimte beschikbaar is sinds het verzorgingshuis als woonvorm is afgeschaft. Het landelijk beleid volgt maar al te graag de trend dat ouderen zelfstandig willen blijven wonen. Hebben ze daar geen omkijken naar, wordt gedacht.
En als je nu als zelfstandige alleenwonende oudere wat krakkemikkig wordt? Als je de boodschappeneigenlijk niet meer kunt doen of niet meer kunt koken? Als de hulp van je netwerk onvoldoende is? Je kunt wel van alles laten bezorgen of laten doen, maar dan moet je zowat iedere minuut van je dag organiseren en op den duur red je dat niet meer, dat kost veel te veel energie. Zijn er garanties dat je dan meer hulp krijgt of in een verzorgende omgeving kunt komen wonen? Ik ben dat nergens tegengekomen. Wel lees ik dat er in de zorgsector gebrek is aan voldoende geschoold personeel. Dus blijven die mensen die vroeger naar het verzorginghuis verkasten nu in hun uppie in hun te grote gezinswoning of op hun appartement zitten, vereenzamen en worden verwaarloosd. Kijk, het opheffen van verzorgingshuizen is een ding, maar er moet wel veilige woonruimte voor hoogbejaarden in de plaats komen. Logisch toch! Dat moet dan wel te organiseren zijn.
Straks zijn er verkiezingen voor Provinciale Staten. Die hebben weliswaar niet het laatste woord over woningbouwprogramma’s van gemeenten maar wel iets te zeggen over ruimtelijke ordening. Zaak dus de programma’s goed te bekijken en kritisch te stemmen.
Enne…schrijf u vooral tijdig in als woningzoekende als u het straks wat gemakkelijker wilt hebben. U bent niet verplicht een aanbod zomaar aan te nemen als het u niet aanstaat. En u maakt wel meer kans op een geschikte woning.
Wat vindt u?
Aletta

Vindt u dat ook

Het gesprek ging over inenten ja of nee. De gesprekspartners waren 50-plussers en een paar jongeren. Ik vertelde dat ik in de Hongerwinter difteritis had overleefd dank zij het feit dat ik was ingeënt. Verbaasde blikken. Ingeënt? Gebeurde dat toen al? Hongerwinter? Hadden ze wel van gehoord, maar werd door sommigen geassocieerd met “Verweggistan”, zeker niet met Den Haag. Ik had veel uit te leggen. Zoals de Hongerwinter en wanneer wij die barre tijden herdenken. Over inenten werd nauwelijks meer gesproken.

De term herdenken, of gedenken, heeft doorgaans een wat droevige connotatie; we gedenken het overlijden van onze gelieven, onze ouders, dat ene kind dat voortijdig om het leven kwam, de gevallenen in de oorlog die we op 4 mei gedenken.

Vindt u dat ook?
Het is al een poosje gangbaar beleid in Nederland: ouderen dienen zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. Een groot percentage ouderen wil dat zelf ook. Dat constateren de ouderenbonden, met instemming, zie onder anderen de Nieuwsbrief van september van de. PCOB . Iedereen tevreden dus? Nou, niet helemaal. Want het betekent niet dat ouderen tot hun laatste snik in hun uppie in de ondertussen te grote, onderhoudsintensieve en dus kostbare gezinswoning willen blijven zitten waar ze al dertig jaar of langer in wonen. Soms hoor ik ouderen zeggen: dan neem ik toch gewoon een douche beneden. Maar wonen in dat grote huis is een lust maar ook een last: je moet de zaak toch blijven onderhouden; is dat nou zo’n fijne oplossing? Dat blijft een belasting.

Vindt u dat ook?

December- wintermaand. De maand van de huiselijke familiefeesten: Sinterklaas, Kerstmis, de jaarwisseling, afgesloten met Nieuwjaarsdag. Sinds mensenheugenis of langer vieren we elk van die dagen op een heel specifieke manier. Sinterklaas is het kinderfeest bij uitstek. Mijn broertje en ik waren nog vrij jong toen mijn broodnuchtere moeder ons vertelde dat het niet Sinterklaas was die de cadeautjes bracht maar dat zij die zelf kocht. Zij vond het voor-de-gek-houderij om de kinderen in Sinterklaas te laten geloven. Mijn broertje was diep teleurgesteld, hij huilde erom, het sprookje was uit.

 

Vindt u dat ook?
Een krantenbericht: een man van rond de dertig jaar is dood aangetroffen in zijn woning. Hij blijkt zo’n drie manden geleden overleden te zijn. Er is geen misdrijf in het spel, de politie gaat uit van zelfdoding. Niemand had hem gemist, niemand had iets ongewoons opgemerkt.
Vaak, te vaak komen we dit soort berichten tegen, over eenzame mensen die het niet meer zien zitten, zogezegd.
Eenzaamheid komt voor onder alle lagen van de bevolking, vooral onder jongeren tot zo 35 jaar en onder 55-plussers, zo blijkt uit onderzoek.

Vindt u dat ook?

Prinsjesdag. Hebt u ook naar de buis gekeken, naar de Troonrede en de rijtoer door Den Haag? Vond u Den Haag ook zo mooi? Eigenlijk is het een heel bijzondere dag, die derde dinsdag in september. September is een maand waarin twee doordeweekse dagen een toegevoegde bijnaam hebben die niet verwijst naar een godsdienstige gebeurtenis zoals Kerstmis of Pasen. De derde dinsdag in september heet Prinsjesdag, de eerste heet Dolle Dinsdag. Op Prinsjesdag vieren we ieder jaar nog heel actief de opening van het nieuwe parlementaire jaar. Dolle dinsdag is geschiedenis, geboren op de eerst dinsdag van september 1944.